ภาษาฝรั่งเศส (ฝรั่งเศส: Français) เป็นหนึ่งในภาษากลุ่มโรมานซ์ที่สำคัญที่สุด เป็นรองเพียงภาษาสเปนและโปรตุเกสภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาที่มีคนนิยมเป็นอันดับที่ 11 ของโลก โดยเมื่อปี พ.ศ. 2542 มีคนพูดภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่ (ฟรองโกโฟน) ประมาณ 77 ล้านคน และเมื่อรวมคนที่พูดเป็นภาษาที่สองแล้วจะมีประมาณ 128 ล้านคน

ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการ และภาษาที่ใช้ปกครองในชุมชนต่าง ๆ โดยเฉพาะประเทศที่เคยเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส รวมถึงองค์กรต่าง ๆ ด้วย (เช่น สหภาพยุโรป ไอโอซี องค์การสหประชาชาติ และสหภาพสากลไปรษณีย์) ในสมัยก่อนภาษาฝรั่งเศสถือเป็นภาษาสากลที่แพร่หลายที่สุด โดยมีสถานะเฉกเช่นภาษาอังกฤษในปัจจุบัน หนังสือเดินทางของไทยก็เคยใช้ภาษาฝรั่งเศสควบคู่กับภาษาไทย

ภาษาฝรั่งเศสในปัจจุบัน

ภาษาฝรั่งเศสในปัจจุบัน ถูกแทรกซึมโดยอิทธิพลของภาษาอังกฤษที่แผ่ขยายอย่างกว้างขวาง มีการนำคำภาษาอังกฤษมาใช้ปะปนกับภาษาฝรั่งเศสเดิมอย่างแพร่หลาย ซึ่งมีผลเสียต่อการอนุรักษ์ภาษาฝรั่งเศส รัฐบาลได้ออกกฎหมายบางฉบับเพื่ออนุรักษ์ภาษาฝรั่งเศส โดยกำหนดให้ใช้คำจากภาษาฝรั่งเศสแท้ๆ ในโฆษณา ประกาศ และเอกสารราชการต่าง ๆ นอกจากนี้ยังกำหนดให้สถานีวิทยุทุกสถานี เปิดเพลงภาษาฝรั่งเศสอย่างน้อยร้อยละ 40 ของเพลงทั้งหมดที่เปิดในสถานีนั้น

ภาษาฝรั่งเศสในโลก

ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการในประเทศต่อไปนี้

ประเทศ	ผู้ที่พูดเป็นภาษาแม่ (โดยประมาณ)		ประชากร (โดยประมาณในเดือนกรกฎาคม 2546)	ความหนาแน่นของประชากร (จำนวนคนต่อตารางกิโลเมตร)	พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร)
ฝรั่งเศส	52,100,000	(% from2542)	60,656,178	110.9	547,030
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก	?		60,085,004	25.62	2,345,410
แคนาดา	6,700,000	(2541)	32,805,041	3.29	9,984,670
มาดากัสการ์	18,000	(2536)	18,040,341	30.73	587,040
โกตดิวัวร์	17,470	(2531)	17,298,040	53.64	322,460
แคเมอรูน	?		16,380,005	34.45	475,440
บูร์กินาฟาโซ	?		13,925,313	50.79	274,200
มาลี	9,000	(2536)	12,291,529	9.91	1,240,000
ไนเจอร์	6,000	(2536)	11,665,937	9.21	1,267,000
เซเนกัล	?		11,126,832	56.71	196,190
เบลเยียม	3,800,000	(% from2503)	10,364,388	339.5	30,528
ชาด	3,000	(2539)	9,826,419	7.65	1,284,000
รวันดา	2,400	(2547)	8,440,820	320.5	26,338
เฮติ	600	(2547)	8,121,622	292.7	27,750
สวิตเซอร์แลนด์	1,300,000	(2533)	7,489,370	181.4	41,290
เบนิน	16,700	(2536)	7,460,025	66.24	112,620
บุรุนดี	2,200	(2547)	6,370,609	228.9	27,830
โตโก	3,500	(2536)	5,681,519	100.1	56,785
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง	9,000	(2539)	3,799,897	6.10	622,984
สาธารณรัฐคองโก	28,000	(2539)	3,039,126	8.89	342,000
กาบอง	37,500	(2536)	1,389,201	5.19	267,667
มอริเชียส	37,000	(2544)	1,230,602	603.2	2,040
เรอูว์นียง (ฝรั่งเศส)	2,400	(2536)	776,948	308.7	2,517
คอโมโรส	1,700	?	671,247	309.3	2,170
อิเควทอเรียลกินี	—		535,881	19.10	28,051
จิบูตี	15,440	(2531)	476,703	20.73	23,000
ลักเซมเบิร์ก	13,100	(2536)	468,571	181.2	2,586
กัวเดอลุป (ฝรั่งเศส)	7,300	(2547)	448,713	252.1	1,780
มาร์ตีนิก (ฝรั่งเศส)	9,000	(2547)	432,900	393.5	1,100
เฟรนช์โปลินีเซีย (ฝรั่งเศส)	25,668	(2543)	270,485	64.91	4,167
นิวแคลิโดเนีย (ฝรั่งเศส)	53,400	(2530)	216,494	11.36	19,060
วานูอาตู	6,300	(2530)	205,754	16.87	12,200
เฟรนช์เกียนา (ฝรั่งเศส)	?		195,506	2.15	91,000
เซเชลส์	971	(2514)	81,188	178.4	455
โมนาโก	17,400	(2531)	32,409	16,620	1.95
หมู่เกาะวาลลิสและหมู่เกาะฟุตูนา(ฝรั่งเศส)	120	(2536)	16,025	58.49	274
เจอร์ซีย์ (สหราชอาณาจักร)	8,000	(2519)	90,812	782.9	116
เกิร์นซีย์ (สหราชอาณาจักร)	6,000	(2519)	65,228	836.3	78
แซงปีแยร์และมีเกอลง (ฝรั่งเศส)	5,114	(2510)	7,012	28.98	242
พอนดิเชอร์รี (อินเดีย)	?		973,829	2,029	492

14 กรกฎาคม  Bastille Day   วันชาติฝรั่งเศส

อาทิตย์นี้ทีมงานวันว่างขอรำลึกถึงวันสำคัญของมิตรประเทศอย่างฝรั่งเศส ที่มีความเกี่ยวข้องทั้งทางวัฒนธรรม และ ค้าขายกันมายาวนานและคงเป็นที่ทราบ กันดีในหมู่คนไทยที่สนใจประวัติศาสตร์ทางยุโรปว่า วันที่ 14 ก.ค. นั้นเป็นวันรำลึกถึง วันชาติฝรั่งเศส ความเป็นมาของวันนี้เป็นอย่างไรนั้น ทางทีมงานวันว่างได้ค้นหาข้อมูล มาเป็นเกร็ดความรู้แก่ท่านผู้อ่าน มีรายละเอียดดังนี้ค่ะ วัน Bastille คือวันที่ 14 กรกฏาคม เป็นวันที่คุก Bastille:ซึ่งคุมขัง นักโทษทางการเมืองในฝรั่งเศสถูกทำลายโดยพลังประชาชน วันนี้เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ ของการสิ้นสุดการปกครองแบบราชาธิปไตยในประเทศฝรั่งเศส และเริ่มต้นศักราชของ การปกครองแบบสาธารณรัฐเป็นครั้งแรก ในวันหยุดประจำชาติวันนี้ คือห้วงเวลาที่ประชาชนชาวฝรั่งเศสจะร่วมกันรำลึกถึง การก่อตั้งสาธารณรัฐ อีกทั้งในวันนี้ยังเป็นวันที่เปรียบเสมือนกับรากเหง้าประวัติศาสตร์ ของการเปลี่ยนแปลงการปกครองอันน่าจดจำ ซึ่งลำดับเหตุการณ์โดยสังเขปในครั้งนั้น มีรายละเอียดที่น่าสนใจดังนี้ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1789 ; บรรดาเหล่าขุนนางในระบอบการปกครอง แบบราชาธิปไตยเปิดประชุมสภาขุนนางทันทีที่ พวกเขาได้ข่าวว่า บรรดาชนชั้นกรรมมาชีพ ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของสังคมฝรั่งเศสใน สมัยนั้น เรียกร้องให้เปลี่ยนแปลงการปกครอง ให้เป็นระบอบสาธารณรัฐ รวมทั้งให้มีการ ร่างรัฐธรรมนูญและก่อตั้งรัฐสภาแห่งชาติ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1789 ; ตัวแทนของคณะก่อการจากชนชั้นกรรมมาชีพ ได้กระทำสัตยาบรรณร่วมกัน ที่เรียกว่า Jeu de Paume ซึ่งจารึกไว้ว่า เหล่าคณะผู้ก่อการจะไม่ แตกแยกกันจนกว่าจะมีการร่างรัฐธรรมนูญเป็น ผลสำเร็จ แนวความคิดของคณะผู้ก่อการ ได้รับการตอบรับอย่างยิ่งยวดจากประชาชนชาว ฝรั่งเศสที่ต้องต่อสู้กับความแร้นแค้น และสภาวะเสื่อมถอยของสังคมในสมัยนั้น ในขณะที่แนวความคิดนี้ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง กับชนชั้นขุนนาง14 กรกฏาคม ค.ศ. 1789 ; เมื่อมีแนวร่วมมากขึ้นทำคณะปฏิวัติ แข็งแกร่งขึ้นทุกขณะ ประชาชนในปารีสได้รวมตัวกันเดินขบวนไปยังคุก Bastille เพื่อ ปลดปล่อยนักโทษทางการเมืองที่มีความเห็นไม่ตรงกันกับบรรดาเหล่าขุนนาง ความล่มสลายของคุก Bastille ภายใน 1 วันด้วยพลังประชาชนทำให้การปฏิวัติประสบ ผลสำเร็จอย่างรวดเร็ว 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1789 ; การปฏิวัติประสบผลสำเร็จ ความล่มสลาย ของคุก Bastille กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งเสรีภาพ และประชาธิปไตย ของชาวฝรั่งเศส ทุกคนตราบจนกระทั่งทุกวันนี้ 

"วิกกินส์" นักปั่นผู้ดีคนแรกคว้าแชมป์ตูร์ฯ

การแข่งขันจักรยานทางไกล รายการ "ตูร์ เดอ ฟรองซ์" ประจำปี ค.ศ. 2012 ที่ประเทศฝรั่งเศส ได้แชมป์ประจำปีนี้เป็นที่เรียบร้อย ได้แก่ แบรดลีย์ วิกกินส์

การแข่งขันจักรยานทางไกล รายการ "ตูร์ เดอ ฟรองซ์" ประจำปี ค.ศ. 2012 ที่ประเทศฝรั่งเศส ได้แชมป์ประจำปีนี้เป็นที่เรียบร้อย ได้แก่ แบรดลีย์ วิกกินส์ จากทีมสกาย ซึ่งทำเวลารวมหลังแข่งครบทุกสเตจดีที่สุด 87 ชั่วโมง 34 นาที 42 วินาที ส่งผลให้เขาสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักปั่นจากสหราชอาณาจักรคนแรกที่ได้แชมป์ตูร์ เดอ ฟรองซ์ ด้านอันดับ 2 ได้แก่ คริส ฟรูม นักปั่นแดนผู้ดีจากทีมสกาย เวลาตามหลังแชมป์ 3 นาที 21 วินาที

ส่วนการชิงชัยในสเตจที่ 20 ซึ่งเป็นสเตจสุดท้าย ชิงชัยบนทางเรียบ เส้นทางจาก ร็อมบุยเยร์ ไปยัง ปารีส ช็องส์ - เชลีเซส์ ระยะทาง 120 กิโลเมตร เมื่อวันอาทิตย์ที่ 22 ก.ค. ที่ผ่านมา ผลปรากฏว่า มาร์ค คาเวนดิช อีกหนึ่งนักปั่นจากทีมสกาย ประกาศศักดาคว้าแชมป์สเตจนี้เป็นปีที่ 4 ติดต่อกัน.

งานเทศกาลดนตรีฝรั่งเศส — La Fête De La Musique

เทศกาลดนตรีฝรั่งเศสประจำปีหรืองานรื่นเริง de la musique ตามที่ทราบในประเทศฝรั่งเศสเป็นงานที่โดดเด่นที่นำทั่วประเทศมีชีวิตอยู่กับอาเรย์ที่กว้างใหญ่ของการแสดงดนตรีทั้งวันในแต่ละปี

แรงผลักดันเทศกาลดนตรี de ถูก Maurice Fleuret (นำไปข้างหน้าโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวง Jack Lang) ซึ่งเป็นผู้อำนวยการเพลงกลับในปี 1981 ได้เข้ามาความคิดของ"everyway เพลงและคอนเสิร์ตที่ไหนเลย" ความเข้าใจที่ห้าล้านหนุ่มฝรั่งเศสคนเล่นเครื่องดนตรีอย่างใดอย่างหนึ่งหรือร้องเพลงในหนึ่งคำอื่น ๆ ในสอง, Fleuret เสนอเป็นหลักเพื่อให้พวกเขาตระหนักถึงความฝันของพวกเขาและใช้เวลาในการดำเนินการบนถนนสิ่งที่พวกเขาต้องการที่จะดำเนินการ

เหตุการณ์แรกที่เปิดตัวในฤดูร้อนของอายัน 21 มิถุนายน 1982 ภายใต้สโลแกนของ"เพลงเล่นเพลงฉลอง" นักดนตรีมืออาชีพและมือสมัครเล่นเหมือนกันเอาขึ้นป้ายโฆษณาส่วนใหญ่เป็นธรรมชาติและแสดงดนตรีแจ๊ส, ร็อคและเพลงแบบเดิมควบคู่ไปกับคลาสสิกนักแสดงทั้งหมดในงานหนึ่งคนดี' พวกเขายังไม่ได้ดูหลังตั้งแต่

เหตุการณ์ตอนนี้เป็นความสุขล้านคนทั่วประเทศฝรั่งเศสและได้กลายเป็นแหล่งที่มาของสถ​​านที่สำหรับผู้เข้าชม ในทางปฏิบัติเมืองทั่วทุกประเทศของศิลปินทุกประเภทใช้เวลาในการดำเนินการถนนและถุงเท้าของตนออกไปในขณะที่ทุกคนอื่น boogies ลงมา หินทั้งประเทศ! โดยเฉพาะในจุดดังกล่าว Nice, บอร์โดซ์และปารีสซึ่งลักษณะของเมืองให้ยืมตัวเองเก่งกับการแสดงดังกล่าว

การแสดงจะเสียค่าใช้จ่ายค่าสิทธิถูกระงับสำหรับวันที่และเหตุการณ์โดยรวมได้รับการสนับสนุนอย่างกว้างขวางโดยสื่อโทรทัศน์ยังฝรั่งเศสที่มีบางส่วนของศิลปินที่มีประสิทธิภาพสำคัญตลอดจนครอบคลุมเหตุการณ์ที่มีขนาดเล็ก ถ้าคุณต้องการทราบสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 ในเมืองสำคัญของฝรั่งเศสมีเว็บไซต์ภาษาฝรั่งเศสซึ่งจะแสดงรายการสิ่งที่แสดงบนสถานที่ : งานรื่นเริง – de – la – musique.cityvox.com และคุณยังสามารถที่มาข้อมูลผ่านทางสำนักงานการท่องเที่ยวในประเทศฝรั่งเศส เหล่านี้มันสำคัญที่จะไม่คาดหวังว่าจะมากที่สุดเท่าที่จะไม่ทำหน้าที่เป็นมืออาชีพที่สำคัญพวกเขามักจะเป็นผู้ที่อาจไม่ได้รับอิทธิพลปกติโอกาสที่จะทำลายและเป็นธุรกิจที่มีเพื่อ movers แน่นในการจับเพลงอุตสาหกรรม มีการกระทำที่ดำเนินการที่เป็นที่รู้จักกันดีในประเทศฝรั่งเศสเช่น Tokio Hotel และ Joachim Garraud ผู้เล่น 2007 เพียงไม่ได้คาดหวังหรือ Duffy Oasis เพื่อเปิดขึ้นเป็น

ไปพร้อมกับกรอบด้านขวาของใจและคุณจะไม่สามารถล้มเหลวเพื่อฟังเพลงจากวันที่เต็มไปยาวเหยียดเข้าไปในฤดูร้อนชื่นใจคืน สถานที่จัดงานกลางแจ้งเช่นพอร์ต de Nice, การสั่นกับคนเต้นในเย็นที่อบอุ่นทำให้ประสบการณ์ที่น่าจดจำอย่างมหาศาลถึงแม้คุณจะไม่เข้าใจคำของสิ่งที่ถูกร้อง

กรณีที่มีการส่งออกไปยังส่วนอื่น ๆ ของโลกและในน้อยกว่าสิบห้าปีเพลงรูปแบบของงานรื่นเริง de la ได้ปรากฏในกว่าร้อยประเทศในห้าทวีปรวมทั้งเมืองเช่น Berlin, Budapest, Barlecona, Liverpool, ลักเซมเบิร์ก, Rome, เนเปิลส์และกรุงปราก

 

ฟร็องซัว เฌราร์ ฌอร์ฌ นีกอลา ออล็องด์ : François Gérard Georges Nicolas Hollande12 สิงหาคม ค.ศ. 1954) คือประธานาธิบดีของฝรั่งเศส ออล็องด์ได้รับเลือกตั้งในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ด้วยคะแนนเสียงประมาณร้อยละ 51.90เขาเป็นผู้แทนราษฎรจากเขตเลือกตั้งที่ 1 ของจังหวัดกอแรซในช่วงปี ค.ศ. 1988 – 1993 และ ค.ศ. 1997 ถึงปัจจุบัน เขาเคยดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคสังคมนิยมในช่วงปี ค.ศ. 1997 – 2008 เป็นประธานสภาเทศบาลกอแรซตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 รวมถึงเป็นนายกเทศมนตรีเมืองตูลในช่วงปี ค.ศ. 2001  – 2008 อีกด้วย

 

ออล็องด์เกิดในเมืองรูอ็องในจังหวัดแซน-มารีตีม แคว้นโอต-นอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส เขาเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางคาทอลิก แม่ของเขาเป็นนักสังคมสงเคราะห์ ส่วนพ่อเป็นหมอหู คอ จมูกที่เคยลงสมัครเป็นผู้สมัครฝ่ายขวาจัดในการเมืองท้องถิ่น เชื่อกันว่านามสกุลออล็องด์ของเขามาจากบรรพบุรุษที่หลบหนีมาจากฮอลแลนด์ (เนเธอร์แลนด์ในปัจจุบัน) ในช่วงศตวรรษที่ 16 และนำชื่อประเทศมาเป็นนามสกุล

 การศึกษา

ออล็องด์เข้าศึกษาที่โรงเรียนประจำแซ็งฌ็อง-บาติสต์เดอลาซาล และเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยอุดมศึกษาพาณิชยการปารีส (HEC Paris), วิทยาลัยการบริหารแห่งชาติ (École nationale d'administration) และสถาบันรัฐศึกษาปารีส (Institut d'Etudes Politiques de Paris) ออล็องด์เคยอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1974 ขณะที่ยังเป็นนักศึกษา ออล็องด์เข้าทำงานในศาลตรวจสอบบัญชีแห่งฝรั่งเศสทันทีหลังจากจบการศึกษา

 เส้นทางการเมืองช่วงต้น

ในปี ค.ศ. 1974 ขณะที่ยังเป็นนักศึกษา ออล็องด์เป็นอาสาสมัครช่วยหาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสของฟร็องซัว มีแตร็อง ในอีก 5 ปีต่อมา ออล็องด์ได้เข้าร่วมกับพรรคสังคมนิยมและถูกจับตามองอย่างรวดเร็วจากฌัก อาตาลีผู้เป็นที่ปรึกษาอาวุโสของมีแตร็อง ในปี ค.ศ. 1981 อาตาลีได้ให้ออล็องด์ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตจังหวัดกอแรซ แข่งขันกับประธานาธิบดีของฝรั่งเศสในอนาคต ฌัก ชีรัก ออล็องด์แพ้การเลือกตั้งแก่ชีรัก เขาก้าวต่อไปโดยไปเป็นที่ปรึกษาพิเศษแก่ประธานาธิบดีคนใหม่ ฟร็องซัว มีแตร็อง หลังจากนั้นไปเป็นคณะทำงานให้กับโฆษกรัฐบาล หลังจากที่ออล็องด์ได้เป็นสมาชิกเทศบาล Ussel ในปี ค.ศ. 1983 ออล็องด์ได้ลงสมัครเป็นผู้แทนราษฎรจังหวัดกอแรซอีกครั้ง ในครั้งนี้เขาประสบความสำเร็จได้เข้าไปนั่งในสภาผู้แทนราษฎรของฝรั่งเศส แต่ในปี ค.ศ. 1993 ออล็องด์ได้สูญเสียตำแหน่งผู้แทนราษฎรไปอีกครั้งในการเลือกตั้งที่ถูกเรียกว่า คลื่นสีฟ้า อันเนื่องมาจากการสูญเสียที่นั่งในสภาของพรรคสังคมนิยมให้แก่ฝ่ายขวาเป็นจำนวนมาก